ویرگول ، سرِ خط ،

ویرگول ، سرِ خط ،

سلام سلام ...
من زنده ام !
من باز هم زنده ماندم !
و همچنان با نام "او" مغازله دارم
یعنی
گنبد مینا را می بینم
عطر گل مینا را می نوشم
و آواز طرب انگیز پرنده ی مینا را می شنوم
یعنی
حالِ دلم در این میناکاری ها
خوبِ خوب است.

حتا در سماعی که
از زخم های پی درپی
دچارش می شوی
و زمین و آسمان
ترانه خوان تو می شود ؛
جبرئیل
چتر بال های سفیدش را
روی سرت می گیرد
و با لب های بی حرکت می گوید :
"آرام باش".

یعنی
من لال هم نیستم ،
ویرگول ،
سرِ خط ،

پربیننده ترین مطالب
مطالب پربحث‌تر
نویسندگان

۲ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «هدهد» ثبت شده است

.

تا دلت به لحن مرغکان ، اسیر می شود
ناگهان هوا چقدر دلپذیر می شود

.

با تو جمع شان به سی پرنده می رسد ، بیا
با تو فرش آسمان چه چشمگیر می شود

.

مرغ های حبس گشته در قفس شنیده اند
یک پرنده از همین غزل ، سفیر می شود

.
پَر زند به پشت بام ِ سبز رنگِ خانه ات
مرغکی که نـُه فلک بر او دبیـر می شود

.

صد سئوال زیر بال های او برای صبح
صد سئوال بر غروب غم ، بشیر می شود

.
او تمام سعی خویش را به کار می بَرَد
چون پیمبـری که با تو هم مسیر می شود

.

هرگز از دلیل تأخیر او نپرس ، آه
هدهد است ؛ سر بریده بر سریر می شود

.

از تو یک سؤال بیشتر ندارد او بگو
یک امیر از چه رو  ـ چرا ـ  حقیر می شود ؟

.

کوله ای پر از سئوال  وُ  ویرگول  آوَرَد
هر زمان سواد حاکمان ، فقیر می شود !

.

* * *

.

او تویی که خواهی آمد از غبارِِ هر چه راه
پرده ی نقاب ِ چهره ات حریر می شود

.

.

آسیه خوئی (ایلیا) ـ 16/شهریور/93 ـ یکشنبه 03:30 بامداد

.

.

  • آسیه خوئی

.

.. ««   هُُد هُد   »» ..

.

             تا دلت به لحن مرغکان  ، اسیر می شود                              ناگهان هوا    چه قدر دلپذیر می شود

.

             با تو  جمع شان به سی پرنده می رسد ، بیا                              با تو فرش آسمان چه چشمگیر می شود

.

              مرغ های حبس گشته در قفس شنیده اند                              یک پرنده از همین غزل سفیر می شود

.

              پَر زند به  پشت بام ِسبز رنگِ خانه ات                        مرغکی که  نه  فلک  بر  او    دبیـر  می شود

.

              یک کلید زیر بال های او برای صبح                                   یک کلید بر غروب غم ، بشیر می شود

.

              او تمام سعی خویش را به کار می بَرَد                                               چون         پیمبـری که با تو     هم مسیر می شود

.

              هرگز از دلیل تأخیر او نپرس  ،آه                                            هد هد است ، سر بریده بر سریر می شود

.

              از تو یک سؤال بیشتر ندارد او بگو                                             یک امیر از چه رو ، چرا حقیر می شود؟

.

              کوله پشتی اش پر است ، ویرگول آوَرَد                           آن زمان که حکم ، حصر    سی     وزیر   می شود

.

*   *    *

.

              او تویی که خواهی آمد از غبارِ هر چه راه                                  پرده ی نقاب ِ چهره ات ، حریر می شود

.

    ایلیا ـ  16/شهریور/93 ـ یکشنبه 03:30 بامداد

.

.



  هدهد   /   سفیر   /  ویرگول  

.

  • آسیه خوئی